อ้า... ได้เริ่มเขียน blog จริงๆจังๆซะที แหะๆ หลังจากที่มึนๆงงๆ อยู่หลายวันเรื่องจากโดนพายุการบ้านถล่มอย่างหนัก อยากเรียนจบเร็วๆจังน้าแต่ก้อคงต้องให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นแหละ เร่งไปก็เท่านั้น
หลายๆคนคงมีความฝันเป็นของตัวเองเนาะ ฝันอยากเป็นนู่นอยากเป็นนี่ อยากทำอันนู้น อยากได้อันนี้ อยากมีอันนั้น
ผมเองก็มีความฝันที่อยากให้เป็นจริง เป็นความฝันที่...จะว่าไร้สาระ ก็อาจจะว่าได้ล่ะมั้ง มันเป็นเหมือนนิทานก่อนนอนอะไรประมาณนั้น
แต่มันก็เป็นจุดมุ่งหมายของผม
ถึงจะรู้ว่ามันต้องอาศัยเวลาและความพยายาม
แต่หลายครั้ง รู้สึกเหนื่อย
ถามตัวเองว่าทำไมต้องไล่ตามความฝันบ้าๆนี้ด้วยนะ ถ้าฝันน้อยกว่านี้ก็ทำง่ายขึ้นเยอะเลย
ไม่มีคำตอบจากตัวเอง
นั่นสิเนาะ ถ้ารู้จะถามทำไม(วะ)
แต่..... ไม่อยากหยุด....ที่จะไล่ตามฝันนั้น
ไม่รู้ว่าทำไมถึงยึดติดกับมัน แต่รู้สึกว่า ถ้าขาดความฝันนั้นไปจะไม่มีอะไรเป็นเป้าหมาย
ถึงแม้ว่าความฝันใหม่ๆ ที่ง่ายๆ อาจจะมาแทนที่ แต่ก็ไม่อยากปล่อยความฝันนั้นให้หายไปจากความทรงจำ
เหมือนกับว่า นั่นคือ....สิ่งที่เป็นที่สุด ที่เราต้องการ
อยากจะไล่ตามมันไปเรื่อยๆ
เหนื่อย.....
แต่ก็อยากจะตามไป เพราะมันเป็นสิ่งที่อยากจะทำ
ถึงฝันนั้นจะไร้สาระ หรือไม่เป็นจริงก็ตามทีเถอะ
แค่ได้ไล่ตามความฝันก็มีความสุขแล้ว...
ปล.รูปขโมยมา ^^
