เช้าวันหนึ่งผมตื่นขึ้นมาจากภวังค์ พบว่ามีเวลาอีกเล็กน้อยที่จะเตรียมตัวไปมหาลัย
เนื่องจากคืนที่ผ่านมาผมเล่นเกมดึก ห้องผมเลยดูไม่ค่อยเป็นสี่เหลี่ยมสักเท่าไหร่
ผมเดินไปหยิบโจ๊กซองและกาแฟพร้อมถ้วยโจ๊กแบบกึ่งสำเร็จอีกสองใบที่ล้างเอาไว้มาเตรียมไว้
ผมต้มน้ำแล้วฉีกซองกาแฟเพื่อเทใส่ถ้วยโจ๊กใบหนึ่ง ทำเช่นเดียวกันกับโจ๊กซอง
หลังจากน้ำเดือด ผมก็เติมน้ำให้กับถ้วยโจ๊กทั้งสองถ้วยอย่างงัวเงีย
หลังจากเติมน้ำทั้งสองถ้วยแล้ว ผมก็สังเกตเห็นว่า ถ้วยนึงน้ำยังใสอยู่ ผมจึงเริ่มคน
แต่ว่า นอกจากน้ำร้อนแล้วถ้วยใบนั้นไม่มีอย่างอื่นอยู่อีกเลย
ผมจึงมองเข้าไปในอีกถ้วยนึง เม็ดข้าวสีน้ำตาลเข้มลอยอยู่ในถ้วยนั้น
ท่าทางผมจะเอาทั้งกาแฟกับโจ๊กผสมรวมกันไปซะแล้ว
ผมนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง "เอาไงดีวะ" แบบนี้อาจจะแย่กว่าเอาผงกาแฟกรอกปากแล้วตามด้วยน้ำร้อนซะอีก
จะชงอีกซองก็เสียดาย (งก)
แต่อยู่ๆก็ฉุดคิดขึ้นว่า "บางทีแบบนี้ีอาจจะดีก็ได้" โจ๊กกับกาแฟเป็นอาหารเช้าที่มีมานาน
และก็เป็นสิ่งที่หลายๆแห่งกินพร้อมกันในตอนเช้า บางทีนี่อาจจะเป็นการคิดค้นใหม่ก็ได้
ผมจึงตัดสินใจ จัดการโจ๊กรสกาแฟนั้น แล้วไปมหาลัย
-------------
บางทีความผิดพลาดมันก็ทำให้เราได้พบอะไรใหม่ๆ
ถ้าผมตัดสินใจทิ้งโจ๊กนั้นไป ผมอาจจะไม่มีโอกาสได้รู้รสชาติของโจ๊กรสกาแฟก็เป็นได้
ความผิดพลาดมันเกิดขึ้นตลอดอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า เราจะรับมันไว้หรือไม่
ไม่จำเป็นต้องเป็นบทเรียนหรืออะไร แค่ประสบการ์ณเฉยๆ ก็ทำให้เรื่องที่ผ่านไปสนุกขึ้นมาได้
ถึงแม้ว่าไม่อยากให้มันเกิด ก็เถอะ
--------------
ส่วนโจ๊กรสกาแฟ ถ้าใครคิดว่าจะเป็นไอเดียที่ดีคิดใหม่ได้นะงับ
ซดไปโฮกเดียวมีความรู้สึกเหมือนเอาน้ำมะนาวปั่นหยอดด้วยโกโก้
แถมวันนั้นปวดท้องทั้งวันเลย - -"
บางทีความผิดพลาดมันก็แย่เนาะ
เนื่องจากคืนที่ผ่านมาผมเล่นเกมดึก ห้องผมเลยดูไม่ค่อยเป็นสี่เหลี่ยมสักเท่าไหร่
ผมเดินไปหยิบโจ๊กซองและกาแฟพร้อมถ้วยโจ๊กแบบกึ่งสำเร็จอีกสองใบที่ล้างเอาไว้มาเตรียมไว้
ผมต้มน้ำแล้วฉีกซองกาแฟเพื่อเทใส่ถ้วยโจ๊กใบหนึ่ง ทำเช่นเดียวกันกับโจ๊กซอง
หลังจากน้ำเดือด ผมก็เติมน้ำให้กับถ้วยโจ๊กทั้งสองถ้วยอย่างงัวเงีย
หลังจากเติมน้ำทั้งสองถ้วยแล้ว ผมก็สังเกตเห็นว่า ถ้วยนึงน้ำยังใสอยู่ ผมจึงเริ่มคน
แต่ว่า นอกจากน้ำร้อนแล้วถ้วยใบนั้นไม่มีอย่างอื่นอยู่อีกเลย
ผมจึงมองเข้าไปในอีกถ้วยนึง เม็ดข้าวสีน้ำตาลเข้มลอยอยู่ในถ้วยนั้น
ท่าทางผมจะเอาทั้งกาแฟกับโจ๊กผสมรวมกันไปซะแล้ว
ผมนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง "เอาไงดีวะ" แบบนี้อาจจะแย่กว่าเอาผงกาแฟกรอกปากแล้วตามด้วยน้ำร้อนซะอีก
จะชงอีกซองก็เสียดาย (งก)
แต่อยู่ๆก็ฉุดคิดขึ้นว่า "บางทีแบบนี้ีอาจจะดีก็ได้" โจ๊กกับกาแฟเป็นอาหารเช้าที่มีมานาน
และก็เป็นสิ่งที่หลายๆแห่งกินพร้อมกันในตอนเช้า บางทีนี่อาจจะเป็นการคิดค้นใหม่ก็ได้
ผมจึงตัดสินใจ จัดการโจ๊กรสกาแฟนั้น แล้วไปมหาลัย
-------------
บางทีความผิดพลาดมันก็ทำให้เราได้พบอะไรใหม่ๆ
ถ้าผมตัดสินใจทิ้งโจ๊กนั้นไป ผมอาจจะไม่มีโอกาสได้รู้รสชาติของโจ๊กรสกาแฟก็เป็นได้
ความผิดพลาดมันเกิดขึ้นตลอดอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า เราจะรับมันไว้หรือไม่
ไม่จำเป็นต้องเป็นบทเรียนหรืออะไร แค่ประสบการ์ณเฉยๆ ก็ทำให้เรื่องที่ผ่านไปสนุกขึ้นมาได้
ถึงแม้ว่าไม่อยากให้มันเกิด ก็เถอะ
--------------
ส่วนโจ๊กรสกาแฟ ถ้าใครคิดว่าจะเป็นไอเดียที่ดีคิดใหม่ได้นะงับ
ซดไปโฮกเดียวมีความรู้สึกเหมือนเอาน้ำมะนาวปั่นหยอดด้วยโกโก้
แถมวันนั้นปวดท้องทั้งวันเลย - -"
บางทีความผิดพลาดมันก็แย่เนาะ
