--=คู่มือการอ่าน blog หน้านี้=--

ข้อความข้างล่างนี้เป็นข้อความที่ผมพิมพ์ขึ้นวันหนึ่ง

เป็นข้อความที่ผมพิมพ์ไปโดยไม่ได้คิดไตร่ตรอง

เป็นข้อความที่กล่าวออกมาลอยๆ

เป็นข้อความที่ผมรู้สึก

เป็นข้อความที่ผมไม่กล้าจะบอกออกมาตรงๆ

ผมจึงพิมพ์ออกมาเป็นตัวหนังสือสีน้ำเงิน นะครับ

ขออภัยที่ผมไม่มีความกล้าพอ....

นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ผมได้เจอ Klonoa

กี่ครั้งแล้วนะ ที่ผมบ้าพิมพ์ Klonoa น่าร้ากกก อยู่นั่นแหละ

กี่หนแล้วนะ ที่ผมเอาแต่พูดถึงความฝัน

กี่ทีแล้วนะที่ผมพิมพ์ลงไปโดยไม่รู้สึกตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่

-

ย้อนกลับไปประมาณห้าปีก่อน หลังจากที่ผมได้สัมผัสเกมนี้

ย้อนไปสองปีก่อนหลังจากที่ผมได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งในชุมชนของคนเล่นเกม

และเริ่มออกเสียงเชียร์อย่างไม่รู้จักเบื่อ

ในตอนนั้นแทบจะไม่มีใครรู้จักเลยด้วยมั้ง ว่าที่ผมพูดถึงคืออะไร

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะเชียร์ไปทำไม

ตะโกนเย้วๆอะไรไม่รู้อยู่คนเดียว เหมือนคนบ้า

เหมือนกับถูกกดดัน

หรือถูกสะกดจิต

หรือถูกปลดปล่อย

ไม่มีเป้าหมาย เพียงแค่ได้ตะโกนก็พอ

วันแล้ววันเล่า...

-

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ที่ผมได้รู้จักกับคนอื่น

หรือตัวอื่น

ได้พูดคุย แลกเปลี่ยนความคิด

ได้ตะโกนออกไป

ความบ้าของผม

ความบ้าที่ไม่มีเป้าหมาย

ไม่มีเหตผล

ไม่มีสาระ

ไม่มีความจริง

แต่กลับได้รับความช่วยเหลือ

ความเข้าใจ

การยอมรับ

ได้เป็นส่วนหนึ่ง

ได้เป็นเพื่อน...

หรือน้อง

หรือพี่

หรือคนบ้า

หรือเคโมะบ้า

หรืออะไรก็ตามแต่

สำหรับคนบ้าคนหนึ่ง หรือตัวหนึ่ง

สิ่งนี้เหมือนกับเป็นฝันอันแสนสุข

ขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้ผมฝันดี

สำหรับผม ไม่มีอะไรที่จะเป็นสุขไปกว่านี้อีกแล้ว

อยากจะให้ฝันนี้อยู่ตลอดไป...

ขอบคุณครับ...